Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΙΝΕΜΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΙΝΕΜΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2013

«Θλιμμένη Τζάσμιν» | Η νέα ταινία του Γούντι Άλεν

Το ρομαντικό αυτό δράμα, δια χειρός Γούντι Άλεν, παρουσιάζει τις ολέθριες συνέπειες που μπορεί να έχει η αδιαφορία και η μη αντιμετώπιση σοβαρών καταστάσεων στην εξέλιξη τόσο της ίδιας μας της ζωής, όσο και του κοινωνικού μας περίγυρου...

Τρίτη, 16 Ιουλίου 2013

Τα καλύτερα του Άλφρεντ Χίτσκοκ (αφιέρωμα)

Καλοκαίρι χωρίς επανεκδόσεις και προβολές κλασικού Hollywood δεν νοείται. Ακόμη κι αν δεν πρόκειται για θερινό σινεμά. Ναι, το ξέρουμε πως σκέφτεστε ότι θείος Άλφι και αγιόκλημα κάτω από τα αστέρια πάνε πακέτο, γιατί έτσι έχουμε συνηθίσει στην ιεροτελεστία των θερινών σινεμά της Αθήνας τα τελευταία χρόνια...

Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2013

Star cars | Photo gallery

Ο φετιχισμός των τεσσάρων τροχών σαφώς ακουμπάει και την κινηματογραφική κουλτούρα με pop αναφορές που οι καλλιτέχνες ανά τον κόσμο αρπάζουν με την πρώτη ευκαιρία, πατώντας το γκάζι της δικής τους αισθητικής...

Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2013

Τα μυστικά του σινεμά 1.0

Το να πηγαίνεις σινεμά αποτελεί, παγκοσμίως, «τη Νο 1 ψυχαγωγική δραστηριότητα, προσελκύοντας εκατομμύρια θεατές σε ένα μοναδικό, χωρίς περισπασμούς περιβάλλον»...

Τρίτη, 19 Μαρτίου 2013

Η καινούρια ταινία του Νίκου Κούνδουρου | "Ένα Πλοίο για την Παλαιστίνη"


Με το πολύκροτο γεγονός της δολοφονίας εννέα ατόμων στο πλοίο "Μαβί Μαρμαρά", που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα καταπιάνεται η νέα πολιτική ταινία του Νίκου Κούνδουρου με τίτλο "Ενα πλοίο για την Παλαιστίνη", που προβάλλεται  ήδη στις κινηματογραφικές αίθουσες...

Σάββατο, 16 Μαρτίου 2013

"Ταξίδι στη Χώρα των Λοκρών", μια ταινία αγάπης που θα ταξιδέψει την Ελλάδα στις διεθνείς αγορές

Τα τελευταία χρόνια, η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος ελέω οικονομικής κρίσης. Μήπως ο κινηματογράφος είναι η ευκαιρία μας να δείξουμε στους "έξω" πόσο ωραίοι είμαστε ως Έλληνες και τι μπορούμε να καταφέρουμε ενωμένοι;..

Παρασκευή, 1 Μαρτίου 2013

ΣΙΝΕΜΑ | Η Γη της Επαγγελίας

Η ευθύνη, οι ηθικές αξίες αλλά και η απληστία των μεγάλων επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν όλα τα μέσα για να πετύχουν το σκοπό τους, ακόμη και την εξαπάτηση των κατοίκων, μέσα από...

Δον Κιχώτης - το αριστούργημα του Κόζιντσεφ στις αίθουσες!

Πριν τον "Άμλετ" και το "Βασιλιά Ληρ" που τον έκαναν πασίγνωστο, ο σκηνοθέτης Γκριγκόρι Κόζιντσεφ ασχολήθηκε με το κλασικό αριστούργημα του Μιγκέλ Θερβάντες "Δον Κιχώτης"...

Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2013

CINEMA | ΕΠΙΛΟΓΕΣ | "Ο άνθρωπος που γελά" (trailer)

Μία συναρπαστική κινηματογραφική ιστορία, τόσο ασύμμετρα ποιητική όσο και βαθιά ανθρώπινη, όπως το έργο του Βίκτωρος Ουγκώ. Ένας διαχρονικός μύθος που εγκλωβίζει το κοινό με την οικουμενικότητα του χαρακτήρα του, αγγίζοντας ευαίσθητα θέματα όπως η φυσική ποικιλομορφία, η αγάπη ο νεωτερισμός....

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2012

"Νύχτες πρεμιέρας" | Δώδεκα μέρες σινεμά


Αισθητά μειωμένες οι -διεθνείς- πρεμιέρες φέτος στις Νύχτες Πρεμιέρας, εξέλιξη θετική κατά την γνώμη μας, καθώς το φεστιβάλ θα πρέπει να εστιάσει σε πιο ψαγμένα, ανερχόμενα και λιγότερο γνωστά ταινιάκια, κάτι που έπραξε περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά, γεγονός που μας χαροποίησε...

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2012

No Parking – μία βραβευμένη ταινία μικρού μήκους


Η εποχή που ζούμε δεν χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερο ιδεαλισμό. Οι περισσότεροι άνθρωποι μπροστά στα καθημερινά προβλήματα ζωής που αντιμετωπίζουν...

Τρίτη, 22 Μαΐου 2012

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

5ο Φεστιβάλ Μαθητικών Ταινιών ''ΠΑΜΕ ΣΙΝΕΜΑ''

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ και TRAILER 

Θα διεξαχθεί, το Σάββατο 12 Μαΐου στην Αθήνα στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης και στη Θεσσαλονίκη στο Θέατρο Μονής Λαζαριστών (Κολοκοτρώνη 25-27, Σταυρούπολη)...

Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2012

Η 'Κάλπικη Λίρα' ξανά στα σινεμά


Η ταινία-σταθμός στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου πρωτοπορεί και πάλι, αφού θα είναι η πρώτη  ελληνική ταινία που επανακυκλοφορεί μετά από ειδική ψηφιακή επεξεργασία που επιμελήθηκε ο Κινηματογραφικός Οργανισμός Καραγιάννης - Καρατζόπουλος Α.Ε...

Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2012

Οι ταινίες της εβδομάδας: Απολυμένος ναι, «πουλημένος» ποτέ!



Τα «Χιόνια του Κιλιμάντζαρο» είναι από τις πιο σημαντικές ταινίες που έχουν γυριστεί τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη. Ξεκαθαρίζουμε από την αρχή κάτι από το οποίο αρκετός κόσμος έχει μπερδευτεί. Τα «Χιόνια του Κιλιμάντζαρο» («Les neiges du Kilimanjaro», Γαλλία, 2011) του Ρομπέρ Γκεντιγκιάν δεν είναι ριμέικ της παλιάς ταινίας με τον Γκρέγκορι Πεκ και την Αβα Γκάρντνερ αλλά ούτε και μια διαφορετική παραλλαγή του μυθιστορήματος του Ερνεστ Χέμινγκουεϊ στο οποίο η ταινία του Κινγκ ήταν βασισμένη...



Για την ακρίβεια, ο τίτλος «Les neiges du Kilimandjaro» είναι μια αναφορά στο ομότιτλο τραγούδι του Πασκάλ Ντανέλ, που έγινε μεγάλη επιτυχία στην δεκαετία του 1960 και το οποίο παίζει σημαντικό ρόλο στην πλοκή. Η ιστορία διαδραματίζεται σε μια σύγχρονη Μασσαλία, απογυμνωμένη όμως από κάθε «εξωτικό» και φολκλόρ στοιχείο. 

Οι περικοπές προσωπικού στο λιμάνι οδηγούν τον Μισέλ (Ζαν-Πιερ Νταρουσέν), έναν μεσήλικα συνδικαλιστή, να βάλει στον κλήρο ακόμα και το δικό του όνομα και να χάσει έτσι τη δουλειά του μαζί με πολλούς συναδέλφους του.



Ως συνδικαλιστής θα μπορούσες να αποφύγεις τη λίστα» του λέει ο συνάδελφος και φίλος του (Ζεράρ Μεϊλάν). «Θα ήταν προνόμιο και δεν το θέλω» απαντά άκαμπτος εκείνος. Ακου τώρα συλλογισμός. Σενάριο επιστημονικής φαντασίας για τα ελληνικά δεδομένα! 

Όταν όμως λίγο αργότερα ο ίδιος αυτός άνθρωπος και η γυναίκα του η Μαρί-Κλερ (Αριάν Ασκαρίντ) πέσουν θύματα ένοπλης ληστείας μέσα στο ίδιο τους το σπίτι, θα βρεθούν αντιμέτωποι με μια πραγματικότητα πολύ πιο σκληρή από την απόλυση. 

Η ουσία αυτής της ταινίας που θα έκανε τον Κεν Λόουτς να ζηλέψει από τη χαρά του, είναι η καταγραφή μιας κοινωνίας στην οποία ενώ κάθε ανθρώπινη αξία δείχνει να έχει εκμηδενιστεί, εν τέλει βρίσκει χώρο για την ελπίδα. Γιατί όσο ειρωνικό άλλο τόσο αισιόδοξο είναι το γεγονός ότι εδώ (με ένα σχεδόν «δονικχωτικό» τρόπο) οι μοναδικοί σταυροφόροι της στοιχειώδους ανθρωπιάς και της ειλικρινούς κατανόησης των προβλημάτων του άλλου είναι τα ίδια τα θύματα των περιστάσεων, ο Μισέλ και η Μαρί-Κλερ. Εξακολουθούν να μάχονται με μόνο όπλο τους την ιδεολογία που τους πρόδωσε. Όπως παραμένουν ερωτευμένοι μεταξύ τους μετά από 30 ολόκληρα χρόνια γάμου, έτσι παραμένουν πιστοί στα ιδανικά τους.

Αλλά βέβαια, υπάρχει και η αμφισβήτηση, η απογοήτευση, η μελαγχολία. «Πολεμήσαμε, ναι» μονολογεί ο Μισέλ για το ένδοξο αριστερό παρελθόν του. «Αλλά γιατί;». Ελα ντε, είναι το ερώτημα. Και πολύ θα ήθελα να ακούσω την άποψη κάποιων τάχα μου δήθεν «αριστερών» συνδικαλιστών αν τύχει και δουν την ταινία.

Όπως και το «Λιμάνι της Χάβρης» του Ακι Καουρισμάκι -χωρίς ωστόσο το πολύ όμορφο περίβλημα του «παραμυθιού» - έτσι και τα «Χιόνια του Κιλιμάντζαρο» ανήκουν στις πιο επίκαιρες και τις πιο σημαντικές ταινίες που έχουν γυριστεί τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη.

Βαθμολογία: 4
Αίθουσες: ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ - ΓΑΛΑΞΙΑΣ

Τα δύο πρόσωπα της Ρωσίας
Τι σκηνοθέτης αυτός ο Αντρέι Ζβιάτζιντσεφ! Οσο θυμάμαι την «Επιστροφή», εκστασιάζομαι! Η τελευταία ταινία του, «Ελενα» («Elena», Ρωσία, 2011), δεν είναι βέβαια του βεληνεκούς της «Επιστροφής» αλλά σε συνεπαίρνει κι αυτή και μάλιστα με έναν μεθυστικό τρόπο ενώ διαδραματίζεται σε δύο πλευρές της σύγχρονης Ρωσίας.

Σε μια πόλη που ποτέ δεν κατονομάζεται, βλέπουμε από τη μια πλευρά την κοινωνία των πλουσίων, με τα art deco σπίτια και τις αστραφτερές λιμουζίνες, και από την άλλη την κοινωνία της φτωχολογιάς και της μιζέριας. Και στο μέσον, η Ελενα (Νάντζντα Μαρκίνα) που πηγαινοέρχεται από τη μια πλευρά στην άλλη. Η Ελενα όχι μόνον εργάζεται στο σπίτι του γέρου και αντιπαθητικού πλουσίου (Αντρέι Σμιρνόφ) όπως νομίζουμε στην αρχή, αλλά είναι και παντρεμένη μαζί του. Τα λεφτά της όμως τα πηγαίνει στον χαραμοφάη γιο της (από άλλον γάμο) που παίζει με τον δικό του γιο video games. Πάνω σε αυτούς τους δύο πόλους κινείται η ταινία και σε ορισμένες στιγμές σου δίνει την εντύπωση ότι πρόκειται για ένα όνειρο ή έναν εφιάλτη.

Το πρόσωπο της σύγχρονης Ρωσίας με τη χλιδή από τη μια και την παρακμή από την άλλη. Ο μόνος τρόπος για να επιβιώσεις είναι να μιλάς όσο το δυνατόν λιγότερο και να ελίσσεσαι όσο πιο έξυπνα γίνεται. Και σε αυτό το σημείο τα καταφέρνει θαυμάσια το πρόσωπο-κλειδί της ιστορίας αλλά και ο ενδεχόμενος «νικητής» ανάμεσα σε μια στρατιά αντιπαθητικών προσώπων. Η Ελενα βέβαια, που μετά από μια απότομη στροφή της ταινίας (που σε ξαφνιάζει φλερτάροντας με τους αρχετυπικούς κώδικες του φιλμ νουάρ), είναι έτοιμη να μεταμορφωθεί.

Όλη η ταινία είναι μια εξαιρετική σύνθεση χώρων, πλάνων, χρωμάτων, μουσικής και προσώπων (αναζητήστε το σάουντρακ του Φίλιπ Γκλας). Και ο μαέστρος Ζβιάτζιντσεφ κάνει κυριολεκτικά ό,τι θέλει αποδεικνύοντας ότι αναμφισβήτητα ανήκει στους πιο επιδέξιους αρχιτέκτονες του σινεμά. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που κάθε κτίριο, κάθε δρόμος και κάθε εσωτερικός χώρος σε αυτή ταινία έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον. Η μηχανή κινείται σαν μπαλαρίνα ανάμεσα σε δρόμους, σαλόνια, κουζίνες και διαδρόμους, η δε ταινία σου δίνει συνέχεια την αίσθηση ότι κάτι τρομερό θα συμβεί στο επόμενο πλάνο ενώ κάτι τέτοιο δεν γίνεται απαραιτήτως.

Βαθμολογία: 3
Αίθουσες: ΙΝΤΕΑΛ - ΑΒΑΝΑ

Ο Σον Πεν μεταμορφώνεται
Σκηνοθετημένο από τον Πάολο Σορεντίνο, δημιουργό της ταινίας «Il divo», το «Εκεί που χτυπά η καρδιά μου» («This must be the place», Ιταλία / Γαλλία / Ιρλανδία, 2011) δανείζεται τον τίτλο του από ένα τραγούδι των «Talking heads» και διόλου τυχαία ο εγκέφαλος του συγκροτήματος, ένας θρύλος του ροκ εντ ρολ, ο Ντέιβιντ Μπερν, όχι μόνον εμφανίζεται και τραγουδά στην ταινία αλλά έχει γράψει και την εξαιρετική μουσική της.

Πρόκειται για μια πολύ παράξενη ιστορία εκδίκησης, με αρκετά στοιχεία κωμωδίας και τον Σον Πεν αγνώριστο κάτω από το βαρύ μακιγιάζ και την τεράστια περούκα του που του δίνει μια σχεδόν… εξωγήινη εικόνα: υποδύεται τον ξεπεσμένο ρόκερ που επιστρέφει στην Αμερική ύστερα από 30 χρόνια απουσίας για να αναζητήσει τα ίχνη του ναζιστή βασανιστή ο οποίος ταπείνωσε τον εβραίο πατέρα του στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο Πεν θυμίζει έναν εντελώς ψυχεδελικό συνδυασμό Ρόμπερτ Σμιθ των «Cure», Οζι Οζμπουρν και Αλις Κούπερ (αν και ο ίδιος ο ηθοποιός είπε ότι στο μυαλό του δεν είχε κανένα μοντέλο αληθινού ροκ εντ ρόλερ όταν συνέλαβε τον ρόλο). Με διακριτικότητα η ταινία αγκαλιάζει αρκετά ζητήματα, από την αυτοδικία ως την κατάθλιψη των ανθρώπων που έχουν πάρει υπερβολικές γεύσεις δημοσιότητας (και ναρκωτικών) αλλά και την ίδια τη μουσική, το ροκ εντ ρολ που όπως δήλωσε και ο ίδιος ο Σον Πεν είναι «η ασθένεια της ευγενούς κοινωνίας».

Βαθμολογία: 2
Αίθουσες: ODEON ΕΜΠΑΣΣΥ - ΔΑΝΑΟΣ - ΚΗΦΙΣΙΑ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ - ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ - GAZARTE - ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ - ODEON ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ ΜΑΡΟΥΣΙ - ODEON STARCITY

Θρίλερ για να περάσει η ώρα

Τι πονοκέφαλος να προσπαθείς να πείσεις ότι κάτι άσχημο σου συμβαίνει και κανείς να μη σε πιστεύει. Αλλά η αλήθεια είναι ότι κάτι τέτοιες καταστάσεις αποτελούν το ψωμοτύρι πολλών αμερικανικών θρίλερ όπως για παράδειγμα η «Μυστηριώδης εξαφάνιση» («Gone», ΗΠΑ, 2012) του Εϊτορ Ντάλια.

Η Αμάντα Σέιφριντ που έχεις την αίσθηση ότι βρίσκεται σε όλα τα πλάνα της ταινίας (από την εποχή της «Mamma mia!» λέγαμε ότι κάποια στιγμή θα γίνει πρωταγωνίστρια), αγωνίζεται να πείσει την αστυνομία ότι η αδελφή της (Εμιλι Γουίκερσαμ) έχει πέσει στα χέρια του απαγωγέα και φονιά γυναικών που είχε απαγάγει και την ίδια πριν από καιρό. Εκείνη όμως είχε γλιτώσει στο παρά πέντε από τον λάκκο όπου ο τρελός την είχε φυλακίσει. Η αδελφή της θα μπορέσει; Εφόσον όμως ουδείς πιστεύει τη Σέιφριντ, εκείνη - εκπαιδευμένη και στις πολεμικές τέχνες παρακαλώ - αποφασίζει να δράσει μόνη της κάνοντας την ντετέκτιβ και λέγοντας παντού ψέματα.

Κι έτσι το φιλμ βρίσκεται διαρκώς σε κίνηση με την αστυνομία να καταδιώκει τη Σέιφριντ ενώ εκείνη αναζητεί την αδελφή της και τον δολοφόνο. Ακολουθώντας καλά κλισέ όπως η παράθεση πολλών τύπων που δείχνουν ύποπτοι έτσι ώστε ο θεατής να μαντέψει, η «Μυστηριώδης εξαφάνιση» προσφέρεται για εύκολη κατανάλωση και προσωπικά μου θύμισε β' διαλογής συνδυασμό ανάμεσα στον «Φυγάδα» και στη «Σιωπή των αμνών».

Βαθμολογία: 2
Αίθουσες: ODEON ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ ΜΑΡΟΥΣΙ - ODEON STARCITY - STER ΙΛΙΟΝ - VILLAGE MALL - VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ - VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ - VILLAGE ΡΕΝΤΗ - VILLAGE ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ - STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - VILLAGE COSMOS

ΠΡΟΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΕΠΙΣΗΣ
Παρακολουθώντας τον «John Carter 3 D» του Αντριου Στάντον αναρωτιόμουν ποιο είδος κινηματογράφου δεν εμπεριέχεται σε αυτή την ταινία η οποία αν υπήρχε Οσκαρ κιτσαρέλας θα το 'παιρνε με κλειστά μάτια. Ο μπαχτσές τα έχει όλα, από το «Star wars» μέχρι την «Τιτανομαχία», από Αρειανούς μέχρι ψευδοϊστορικές χλαμύδες, από γουέστερν μέχρι Εντγκαρ Ράις Μπάροουζ, από Ιντιάνα Τζόουνς μέχρι «Αvatar». Κακάσχημα όλα τα εξωγήινα όντα, σαν μεταλλαγμένα γιγαντιαία Μάπετς και στη μέση ο Τζον Κάρτερ (Τέιλορ Κιτς) να περιφέρεται από το ένα σύμπαν στο άλλο, από το ένα είδος στο άλλο, χωρίς ποτέ να καταλαβαίνεις τι ακριβώς γίνεται. Οσο σκέφτομαι ότι ο ίδιος σκηνοθέτης έχει γυρίσει το αριστουργηματικό «WALL- E» της Pixar τόσο στενοχωριέμαι!

Βαθμολογία: 1
Αίθουσες: ΑΙΓΛΗ ΧΑΛΑΝΔΡΙ - ΑΘΗΝΑΙΟΝ - ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ - ΑΕΛΛΩ- ΣΠΟΡΤΙΓΚ - VILLAGE ΡENTΗ - VILLAGE MALL - VILLAGE AΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ - VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ - VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ - ΝΑΝΑ - ODEON KOSMOPOLIS - ODEON STARCITY - ΑΝΟΙΞΙΣ ΧΑΪΔΑΡΙ - STER ILION - ΤΡΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ - ΒΑΡΚΙΖΑ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ - STER CENTURY - VILLAGE

Για άγνωστους λόγους η εταιρεία διανομής του θρίλερ «Ο διάβολος μέσα της» («The devil inside», ΗΠΑ, 2012) του Γουίλιαμ Μπρέντελ Μπελ δεν θέλησε να κάνει δημοσιογραφική προβολή της, επομένως αρκούμαστε στο δελτίο Τύπου: «Τo 1989 η αστυνομία έλαβε ένα τηλεφώνημα από τη Μαρία Ρόσι (Σούζαν Κρόουλι) η οποία ομολογούσε πως είχε δολοφονήσει άγρια τρία άτομα. 20 χρόνια μετά, η κόρη της η Ιζαμπέλα (Φερνάντα Αντράντε) προσπαθεί να καταλάβει τι ακριβώς συνέβη και προκειμένου να ανακαλύψει αν η μητέρα της είναι ψυχασθενής ή δαιμονισμένη επισκέπτεται το Ψυχιατρικό Ίδρυμα της Ιταλίας για τους Ψυχοπαθείς Εγκληματίες, όπου η τελευταία νοσηλεύεται».

Βαθμολογία: -
Αίθουσες: ΑΕΛΛΩ - ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ- ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ - ODEON STARCITY - STER ΙΛΙΟΝ - VILLAGE AΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ - VILLAGE MALL - VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ - VILLAGE ΡΕΝΤΗ - VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ
ΝΑΝΑ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ - STER CENTURY - VILLAGE





Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012

Μύρισαν... Όσκαρ: Το «Artist» μεγάλος νικητής στις Χρυσές Σφαίρες 2012 (trailers)

Το ασπρόμαυρο «Artist» ήταν ο μεγάλος νικητής στις Χρυσές Σφαίρες 2012, που απονεμήθηκαν το βράδυ της Κυριακής στο Λος Άντζελες, με τρία βραβεία. Τον ακολούθησαν κατά πόδας οι «Απόγονοι» με δυο βραβεία, ενώ η σκιαγράφηση πραγματικών προσώπων φαίνεται πως ιντριγκάρει κοινό και κριτικούς καθώς χάρισε Χρυσές Σφαίρες ερμηνείας στη Μέριλ Στριπ για τη «Σιδηρά Κυρία» της και την Μισέλ Γουίλιαμς για την ενσάρκωση της Μέριλιν Μονρόε....

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2012

Kριτική της ταινίας The Iron Lady - H Σιδηρά Κυρία


Η ταινία πριν ακόμη κυκλοφορήσει είχε γίνει αντικείμενο συζητήσεων. Όλοι μιλούσαν για την εκπληκτική ομοιότητα της Streep με την Margaret Thatcher και πως η ταινία έχει ήδη εξασφαλισμένες υποψηφιότητες για τα φετινά Όσκαρ...

Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2012

Ενόχληση στη Βρετανία για τη «Σιδηρά Κυρία» της Μέριλ Στριπ


Ενοχλημένοι εμφανίζονται πρώην συνεργάτες και υπουργοί της πρώην πρωθυπουργού της Βρετανίας, 86χρονης λαίδης Μάργκαρετ Θάτσερ, για την κινηματογραφική παραγωγή «Η Σιδηρά Κυρία»...